مدح و ولادت امام محمد باقر علیهالسلام
مژده یـاران بهـار آمده است نخل طوبی به بار آمده است هـمه گـویـنـد یـار آمـده است عـشـق پـروردگار آمده است آمده پـنـجـمـیـن سـتـاره نـور نور حق كرده از مدینه ظهور به نـگـاه مـنـورش صـلـوات به تـجـلّـی داورش صـلـوات به افاضات منـبرش صلوات به دم شیعه پرورش صلوات صـلـوات خــدای لــم یــزلـی به جـمـال مـحـمـد ابـن عـلـی مـا کـجـا و حـکـایـت بــاقــر دسـت مـا و عـنــایـت بــاقـر عـلــمــا تـحـت رایـت بـاقــر پـــای درس روایــت بــاقــر آسـمــانـش ســتــارههــا دارد از نـگـاهـش زُراره میبـارد ای مقـامت فـراتر از ادراک وی وجودت محیط بر افلاک شیعه باید شود به پایت خاک تا حسابی شود حـسابش پاک از تو داریم مـنـبر و محراب جـان عـالـم فـدای تو اربـاب تو مسلط به فـقـه و عـرفـانی تـو مــبـلـغ بـه عــلـم ادیـانـی تـو مـعــلــم بـرای انــسـانـی تـو همان روح و جان قـرآنی به خدا شـیـعـه را امـید تویی به هـمـه قـفـلهـا کـلـید تویی الـسـلام عـلـیـک یا سـلـطـان ای تــجــلــی دانــش یــزدان ای شـکـافـنـدۀ عـلـوم جهـان صاحب چـشمههای بیپـایان علم دنیا؛ نمی است از یَم تو هست بالا هـمیـشه پـرچـم تو نه فـقـط با رسـول هـمنـامـی تـو به حـق آبـروی اسـلامـی سـاقی امـشب مرا بده جـامی به هـمـه گـفـتـهام کـه آقـامـی ای کـرم زاده، زادۀ حـسـنـی به خـدا صاحب اخـتـیار منی مـکـتـبـم قـال صادق و باقـر مـذهـبـم قـال صـادق و باقـر بر لـبـم قـال صـادق و بـاقـر هر شـبـم قـال صادق و باقـر ای کـلامت گـرهگـشـای همه آفــریــده شـدی بــرای هـمـه درس تو درس پاکی و تقواست عصمت و غیرت و عفاف و حیاست هرچه داری ز روز عاشوراست استقامت اساس درس شماست پـیـرو راه توست کـشـور مـا چون که فرزند توست رهبر ما كــشــور مـا دیــار الله اسـت آگه از فـتـنههای روباه است دست دشمن همیشه كوتاه است رهبر ما چراغ این راه است گـر عـلـی سـاربـان بود داند كه شـتـر را كـجـا بـخـواباند |